Duvar uygulamaları bilinen en eski el sanatları arasındadır ve tüm eski uygarlıklar tarafından kullanılmıştır.

İnşaat yapılarında (duvarlar, sütunlar, tavanlar, kaldırımlar vb.) kullanılan malzemelerin (tuğla, beton blok, taş…) birleştirme harcıyla birlikte ya da bir araya getirilmeden birleştirilerek üst üste bindirilmesi ya da kaplanmasında kullanılan bir yapı sistemi olarak tanımlayabiliriz.

Günümüzde hala çok çeşitli yığma yapılarda kullanılmaktadır: kil, beton, kalsiyum silikat, taş, vb.

Duvar işleri hemen hemen her türlü yapı ve binada bulunur:

Ve duvar uygulamalarında ankraj bağlantıları sistemi yenileme veya yeni bir eleman bağlamak için gereklidir:

Birkaç yıl öncesine kadar, duvar üzerine sabitleme uygulamalarının tasarımı için resmi bir kılavuz bulunmadığından, mühendisler normal olarak ankraj tedarikçilerinin teknik tablolarından önerilen yükleri kabul ederek ve mühendislik kararıyla desteklenen temel malzemeler üzerinde yapılan testlerle desteklenen “makul” bir güvenlik faktörü kabul ederek edinilmiş deneyimlerle hesaplarını yapıyorlardı.

ETAG029 kılavuzunun yayınlanması ile yeni bir konsept ortaya çıktı. Bu teknik dokümanın Ek A adlı bölümünde metal rotla birlikte kimyasal ankraj uygulamalarının sahip olması gereken nitelikler belirtilir. Ek B bölümünde saha testleri belirilirken Ek C kısmında ise tasarım esasları yer almıştır.

Şekil 1: ETAG 029 a göre duvara ankraj uygulaması yapılacak bir sistemde ETA onay belgesi olan ürünler kullanılmalıdır.

Sorulması gereken ilk soru, ana malzemenizi biliyor musunuz?

Duvar Uygulmaları için Avrupa Teknik Onayları, genellikle çeşitli tuğlalar / tuğla türleri ve farklı türdeki yapılandırmalardaki ankrajlar için teknik veriler sağlar:

Şekil 2: Örnek: HILTI HIT-HY270 sistemi için ETA'da belirtilen uygun tuğla tipleri

Bu yüzden, tasarıma başlamadan önce, mühendisler ankrajların monte edileceği tuğlaların geometrisini ve özelliklerini bilmeli ve aşağıdaki karar ağacını kullanmalıdır:

Şekil 3: Karar ağacı – ETA belgesi ya da saha testleri (OST)

Bu yüzden, uygulamadaki tuğla ETA tarafından kapsanır ve bu şekilde ilgili veriler doğrudan tasarım için alınabilir veya tuğlanın direncini değerlendirmek için yerinde testler (OST) yapılmalıdır.

O zaman ikinci soru, Saha Testleri Ne Zaman Yapılmalı?

ETAG029 - Ek B, OST'nin yürütülmesi ve değerlendirilmesi için öneriler sunar. Bu konunun tam olarak analizi, bu makalenin kapsamı dışındadır, ancak birkaç ana konuya değinilmelidir:
• Sadece çekme testleri yapılmalıdır - kesme dayanımı sistemin kesme dayanımından türetilmelidir.
• İki tür test yapılır: Çekme testleri (tahribatlı, nihai yük) ve spesifik yük testleri (belirli bir tasarım eylem yükü için tahribatsız)
• Uygulamadaki tuğla ile aynı türde ve malzemeden ETA'dan referans tuğla seçilmelidir. Bu ETA referanslı tuğla, değerlendirmeden alınacak azami yükleri (Nrk ETA, Vrk ETA) belirler ve ankraj tasarımında kullanılacak parametrelerin temelini oluşturur.
• ETAG029 - Ek B, yapılacak testlerin sayısını (5-15) ve testlerin sayısına ve tipine bağlı olarak değerlendirme için farklı istatistiksel denklemleri / yöntemleri tanımlar. Bu denklemlerin çoğunda, her referans tuğlası için ETA'da verilen, ürünün farklı etkilerini dikkate alan bir değişken olan β faktörünün bir etkisi vardır.

Şimdi tuğlanın direnci bilinmektedir - Bu aşamadan sonra tasarıma nasıl devam edilir?

ETAG029 - Ek C, duvarda kullanılan enjeksiyon ankrajlarının tasarımı için konsept oluşturur. 8 olası hata modu için hesaplama prosedürünün ayrıntılı bir tanımını sunar:


Şekil 4: Doğrulanacak ve birleştirilecek çekme ve kesme yükünden kaynaklanan hata modları

Metal parçanın hatası (çekme/kesme)
• En fazla zorlanan ankraj için değerlendirme
• Betondaki dübellerin doğrulanmasına benzer
• γMs, Nrk, s, Vrk, s ve Mrk, ETA'dan alınacak

Şekil 5: Metal parçanın hata vermesi: çekme ve kesme

Ankraj sıyrılması ve tuğla kopması hatası (çekme yükü ile)
• En çok yüklenen ankraj + grup ankraj için değerlendirme
• Betondaki ankrajlar için sıyrılma ve beton koni k kopması hatasına benzer
• ETA'dan alınacak NRk, p, NRk, b, γM değerleri
• ETA, NRk, p = NRk, b dikkate alındığında, her iki hata modu için sadece bir değer sağlar (hata alana kadar yükleme, hangi hata önce oluşursa)


Şekil 6. Sıyrılma ve tuğla konik kopması hatası (çekme)

Sıyrılma ve tuğla konik kopması hatasında tasarım dayanımını etkileyen çok fazla faktör bulunmaktadır.

Bu faktörler iki kategoriye ayrılabilir:

ETA Yük tablolarından değer seçimini etkileyecek faktörler:

• Ankrajların duvara yerleştirilmesi ve aralıklandırılması
• Duvara tuğla yerleşirme
• Temizleme yöntemi
• Kullanım kategorisi: kuru veya ıslak yapı
• Servis durumu sıcaklık aralığı

ETA Yük tablolarından seçilen değerlerle çarpılacak faktörler
• Grup faktörleri

• Düşey derzlerin etkisi (doldurulmuş / doldurulmamış; görünür / görünmez)

Şekil 7. Tasarım dayanımını etkileyecek bazı parametrelere örnekler

Bir tuğla sıyrılması (çekme)
• Toplam yük için değerlendirme - ankraj veya ankraj grubu

• Betonda herhangi bir hata moduna benzerlik yok

Şekil 8. “Bir tuğlanın yerinden çıkması” nın hesaplanması harç dayanımına ve tuğla düzenine bağlıdır.

Lokal tuğla hatası ve Tuğla kenar kopması hatası (kesme)
• Etkili ankrajların değerlendirilmesi
• Beton kanırtma ve beton kenar kopması hata modlarına benzer
• ETA'dan alınacak VRk, b, VRk, c, γM değerleri
• Konik kopma ve sıyrılma gibi çekme yükü etkisindeki hata modlarında olduğu gibi benzer etki faktörleri


Şekil 9. Lokal tuğla hatası ve tuğla kenar kopması hatası (kesme)
Bir tuğlayı iterek atma (kesme)
• Toplam yük için değerlendirme - ankraj veya ankraj grubu
• BBetondaki hata odlarına benzerlik yok
 


Şekil 10. “Bir tuğlanın dışarı itilmesi” nin hesaplanması, harç dayanımına ve tuğla düzenine bağlıdır.
 
Yük Kombinasyonu N + V